kurdun sessizliği

herkesin
karanlık bir ormanı vardır

kaybolduğu
ormanında
bir patikası

bir de
nereye giderse
gitsin
yaksa da
parçalasa da
hiçbir toprağa
gömemediğiniz
arkasında
sürüklediği
bir cesedi

ışıkları kapatsanız

bile o zifiri karanlıkta

apaydınlıktır yeryüzü

herkesin
karanlık bir ormanı vardır

yürürken

soluk

soluğa

dolunaya takılır aklınız

o sakin

kımıltısız

aya

ardınızda bıraktığınız

izler

sizi sürükler

ne kan kırmızıdır

ne çığlıklar dehşet

bir marifetmiş gibi sanki

sürekli kaybolup duruyoruz

bütün anlarda

otobüsteki insanlar gibi

birbirimizin duraklarından

inip binerek

fısıltıyla bile

konuşamıyoruz artık

çünkü bu
en korkunç masalımız

çünkü bu
kurdun sessizliği